Pisałem już tutaj, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagana zarówno dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, jak i dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (poza pewnymi wyjątkami).
Takie postępowanie prowadzące do wydania decyzji środowiskowej jest uregulowane w ustawie z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Ustawa ta uzależnia wydanie decyzji środowiskowej od spełnienia podstawowego kryterium, jakim jest zgodność z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (jeśli oczywiście jest uchwalony).
Dlatego też stwierdzenie sprzeczności lokalizacji przedsięwzięcia polegającego np. na spalaniu odpadów z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwia wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i co istotne, zwalnia organ prowadzący postępowanie z konieczności przeprowadzenia uzgodnień z innymi organami.
Zatem ustalenie już na początku postępowania związanego z uzyskaniem decyzji środowiskowej, że planowana inwestycja jest sprzeczna z MPZP de facto kończy to postępowanie z negatywnym rozstrzygnięciem dla wnioskodawcy.
